داش فلب لی اینسانلاری نئینیردین الهی ؟ بیزده ک بو سویوق قانلاری نئینیردین الهی ؟ آرتدیقجا حیاسیزلیق ، اولور ائل متحمل هر ظلمه دؤزه ن جان لاری نئینیردین الهی ؟ بیر دؤرده کی ، صیدق و صفا قالمییاجاقمیش بیلمه م بئله دورانلاری نئینیردین الهی ؟ مظلوملارین گؤزیاشی دریا اولاجاقمیش دریالاری ، عمانلاری نئینیردین الهی ؟ صیاد جفاکاردا رمح اولمویاجاقمیش آهولاری ، جئیرانلاری ، نئینیردین الهی ؟ باغین ، اکینین خئیرینی به گلر گؤره جه کمیش توخم اکمه گه دهقانلاری نئینیردین الهی ؟ ایش رنجبرین ، گوج اوگوزن بیر اوزونون کو به گ زاده لری ، خنلاری نئینیردین الهی ؟ حکم ائیلیه جه کمیش ، بوتون عالمده جهالت دلداده عرفانلاری نئینیردین الهی ؟ سیرتوق ، مسلمانلاری تکفیره چکن بو دوشگون مسلمانلاری نئینیردین الهی ؟ یا خود بولارین بونجا نفوذی اولاجاقمیش بئش ، اوچ بو سخندانلاری نئینیردین الهی ؟ غئیرتلو دانوشبازلاریمیز ایش باشارارکن تنبل دلی شئیطانلاری نئینیردین الهی ؟ ارلر هره بیر قیزکیمی اوغلان سئوه جه کمیش ائولرده کی نیسوانلاری نئینیردین الهی ؟ تاجرلریمیز ( سونیا ) لارا بند اولاجاقمیش بدبخت ( تکذبان) لاری نئینیردین الهی ؟ سبحانک ، سبحانک ، سبحانک ، یارب باخدیقجا بو حکمتلره حئیران اولورو هپ ... الهی انسانهای سنگدل را برای چه آفریدی الهی ؟ خونسردهائی مثل ما را برای چی آفریدی الهی ؟ هر قدربر بی حیائی افزوده می شود : ملت تحمل می کند جان های متحمل به هر ستمی را ، برای چه آفریدی الهی ؟ اگر قرار بود در این زمان صدق و صفا نماند نمی دانم این دوران را برای چه آفریدی الهی ؟ اگر قرار بود اشک مظلومان دریا شود دریاها و عمانها را برای چه آفریدی الهی ؟ اگر قرار بود صیاد جفاکار رحم نداشته باشد آهوان و گوزن ها را برای چه آفریدی الهی ؟ اگر قرار بود بهره باغ ها و مزارع را خان ها ببرند برای کاشتن تخم ، دهقان را برای چه آفریدی الهی ؟ اگر قرار بود بار کار و تلاش بردوش رنجبر باشد خان زاده ها و خان ها را برای چه آفریدی الهی ؟ اگر قرار بود جهل در جهان حکومت کند دلداده ها و عرفا را برای چه آفریدی الهی ؟ پرروئی که موجب کفر مسلمانان می شود پس این مسلمانان را برای چه آفریدی الهی ؟ یا اگر قرار بود نفوذ این ها تا این اندازه باشد سه چهار سخندان را برای چه آفریدی الهی ؟ در حالی که دانشمندان باغیرت ما اردان هستند شیطان های دیوانه و تنبل را برای چه آفریدی الهی ؟ اگر قرار بود مردان ، هر کدام پسرهائی را به جای دختر ( بعنوان سوگلی ) بخواهند زنانی را که در خانه اند برای چه آفریدی الهی ؟ اگر قرار بود تاجرهای ما شیفته ( زنان ... ) بشوند زنان ( توی خانه ) بدبخت را برای چه آفریدی الهی ؟ ... سبحانک ، سبحانک ، سبحانک ، یا رب وقتی این حکمتهایت را می بینم حیرت زده می شوم
سوروشدو : نه قدر سئویرسن منی ؟ بیر چوخ فیکیرله شدیم جواب تاپمادیم ایبهاملی بیر سکوت کؤچدو ذهنیمه محبتی اؤلچه ن بیر قاب تاپمادیم ** سؤیله دی : اولمایا آزجا سئویرسه ن ؟ اوره ییم توتولوب تیتره دی بیردن محبته اؤلچو اولسایدی یقین بو سونکو گیلئیی ائشیتمه زدیم من ** اما هئچ بیریمیز دانانماریق کی هر کسه عزیزدیر آناوطنی ایندیسه نئجه دیر سویله سه م اگر آذربایجان قدر سئویره م سنی
****
پرسید : چقدر دوستم داری ؟ خیلی فکر کردم و جواب پیدا نکردم سکوتی میهم بر ذهنم نشست ظرفی که محبت را اندازه گیری کند نیافتم ** گفت : نکند کمتر دوستم داری ؟ ناگهان دلم گرفت و لرزید اگر برای محبت واحد اندازه گیری ای بود این گلایه آخری را نمی شنیدم ** اما هیچ کداممان نمی توانیم انکار کنیم که برای هرکس وطن مادرزادیش عزیز است حالا چگونه است اگر بگویم به اندازه آذربایجان دوستت دارم
من ایستیرم بولودلار آغلاسین اوشاقلار آغلاماسین آنالی یا آتالی من ایستیرم گوللر آچیلسین گوله لر آچیلماسین آمانلی یا آمانسیز من ایستیرم قاپیلار قاپانماسین سویوق اولاندا هاوا گؤزلر قاپانماسین سؤزلر قاپانماسین من ایستیرم یانقین لار سؤنسون اومودلر سؤنمه سین میوه لر دئیسین اؤز فصلینده اوره کلره سؤز دئیمه سین هر شئی اینسانا باخسین اینسان اله باخماسین من ایستیره م سئوینج ، سعادت بول اولسون اوره کده ن اوره که ، اؤلکه ده ن ، اؤلکویه آچیق یول اولسون
***
من می خواهم من می خواهم ابرها گریه کنند اما کودکان گریه نکنند با مادر یا بی مادر من می خواهم گلها باز شوند اما گلوله ها نه آرام یا پی در پی من می خواهم درها بسته نشوند وقتی هوا سرد است چشمها بسته نشوند حرفها تمام نشوند من می خواهم شعله های آتش خاموش شوند اما شعله های امید نه میوه ها در فصل خود برسند سخنی دلها را نرنجاند هر چیزی محتاج انسان باشد اما انسان محتاج کسی نباشد من می خواهم عشق و سعادت زیاد باشد از دل به دلی ، از سرزمینی به سرزمینی دیگر راه باشد
منه نه لر اؤیره تمیشدین اونوتمادیم اؤیره تمنیم آما گه ل گؤر ، یئنه آدام اولامادیم ، اؤیره تمنیم ... ازبرله دیم هر درسینی یاشاتدیلار هئپ ترسینی موتلولوغون آدرسینی بولامادیم ، اؤیره تمنیم ... هانی دوغرو بوکولمه زدی هانی حقلی ازیلمزدی هانی داغلار ییخیلمازدی ییخیلدیم به اؤیره تمنیم ... دفتر باشقا ، قلم باشقا یاشادیغیم عالم باشقا شویله گؤزل گرچک عاشقا دوشه مه دیم اؤیره تمنیم ... اینسانلیغین آدی پارا بو حیاتین دادی پارا حسرت قالدیم دوسلوقلارا گؤره مه دیم اؤیره تمنیم ... هر شئی یئرلی یئرینده بوتون سیرلار درینده سوچ منده می یا قدرده بیله مه دیم اؤیره تمنیم ... ساکین گئتمه سین کنارا بیر اومودوم یوخدور داها اوتانجیمدان مزارلیغا گیره مدیم اؤیره تمنیم
***
معلمم
به من آنچه که آموخته بودی فراموش نکردم معلمم اما بیا و ببین باز هم نتوانستم آدم شوم معلمم ... هر درسی که ازبر کردم برعکسش را تجربه کردم آدرس خوشبختی را نتوانستم پیدا کنم ، معلمم ... آخه می گفتی راست خم نمیشود آخه می گفتی محق له نمی شود آخه می گفتی کوه داغون نمی شود داغون شدم معلمم ... دفتر جدا ، قلم جدا عالمی که زندگی می کنم جدا به عشق زیبای واقعی نتوانستم برسم ، معلمم ... اسم انسانیت پول لذت زندگی پول در حسرت دوستی ها ماندم نتوانستم بیابم معلمم ... هر چیز جای خودش هر رازی در عمق خودش گناه من است یا سرنوشت ؟ نتوانستم دریابم معلمم ... مبادا که فراموش شود ديگر اميدی ندارم از فرط شرمندگی ته قبرهم نتوانستم فرو روم معلمم
